|
Bölüm 3 - Annelik
 17 Nisan Salı
Sabah saat 8:00 telefon çalıyor Embriyolog Elif Hanım bana müjdeyi veriyor. 3 tane embriyonun oluştuğunu Çarşamba saat 11:00 de orada olmama gerektiğini söylüyor rahatlıyor ve bağırıyorum. Allah'ım ne büyüksün gözyaşlarım boşalıyor eşimi arayıp sevincimi paylaşıyorum.
Sevgili Bebeğim ;
Sana ulaşmanın yollarını yüeğimdeki sevinçle,umutla bütün heyecanım ve inancımla kaderime terketmeden verdim.İçimdeki bu azim birgün bir yerde bu şansı yakalayacağımı söylüyordu. Herkes benden ümidini kesmişken ben yılmadım başardım. Tam 13 gündür bende yumurta halindeydiniz şimdi döllenmiş embriyo yarında rahime yerleşmiş birer çocuk olacaksın inşallah benim sana tutunduğum gibi sende bana sımsıkı tutunursun Allah'ım herşeyin sağlıklısı ve hayırlısı sende yarabbim hayırsızsa yolumu çevir hayırlıysa ver yarabbim... En çok bu gece duaya ihtiyacım var bu beni son şansım yüreğimi sana açtım Allah'ım yarını hayırlısıyla bekliyorum herkesin duasını bu gece benim ve benim gibi olanların üzerinden eksik etme. Ben bunları mutfak masasında yazarken eşim geliyor yanağımdan öpüyor "amanda aman benim eşim yazar olmuşta haberim yokmuş" diyor ve gülüyor. Gülüyorum bu ; yar aşkı değil evlat aşkı, annelik aşkı, yüreğimdeki sızı, gözümdeki yaş, sessiz çığlığım... Gece yine uyku yok bana saat 6' da yataktan kalktım duş aldım heyecanla giyinip 7' de evden eşimle beraber çıktık. Aslında işyerinde ona izin vermemişlerdi ben gelmemesini söylemiştim ama aklım sende kalır diyerek benimle geldi. Bismillah diyip çıktık evden iki apartman yukarıda meşhur olan kaynana balkonundan saksını yola düşürmüş onu toparlamaya çalışıyordu. Bizi de görünce evladım dedi: Antakya'da kesikbaş türbesi varmış ona git kurban kes herkese ikiz evlat veriyormuş dedi. Benim tedavi gördüğümü bilmiyordu eşim: Hanım evden 2 çıktık inşallah 4 döneriz diye söyleniyordu. Amin diyordum ben 3 embriyonun olduğunu biliyordum meğersem 2 taneymiş bunda da vardır bir hikmet. Koşuyolun da hastaneye doğru yürürken bebeklerime kavuşmanın heyecanını yaşıyoruz eşimle beraber öyle güzel bir mutluluk ki "Allah'ım utandırma". Umut Tüp Bebek Merkezinden içeri girerken bir baktım ki bütün personel aşağıda televizyonun başında bekliyor selamlaştıktan sonra Enver Hocan'ın Atv'ye çıkacağını söylüyorlar bende bekliyorum. Hocam sonra hastaneye geliyor hemşireler beni hazırlıyorlar odama gidiyorum meleğim Yasemin Hanım geliyor yine yapılması gerekenleri anlatıyor tatlı tatlı Allah'ım bebeklerime kavuşmanın dakikalarını yaşıyorum inşallah rahat olmak istiyorum dualarla yine transfer odasına gidiyoruz bütün ekip yanımda bana mutluluk veriyorlar Yasemin Hanım ellerimi kalbimin üstünde bütün sıcaklığıyla tutuyor tatlı tatlı sakin olmam için herşeyi anlatıyor ve ben kendimi sanki rüyaydaymış gibi rahatlıyorum işlem başarıyla gerçekleşti diyorlar Allah'ım artık ben bir ANNEYİM...
40 dakika dinlendikten sonra Enver Bey yanımıza geliyor herşeyin iyi gittigini bundan sonrasının Allah'a kaldığını söylüyor ve bana şans diliyor mutluluk ve sevinçle evime dönüyorum.
 19 Nisan Perşembe
Sabah saat 9:00 kapı çalıyor kayınvalidem bana bakmaya gelmiş içimden Allah'ım büyük bir aile olduk diye geçiriyorum 2 kişi iken 2 bebeğim bir de
babaanne şimdi 5 kişiyiz artık telefonlarım hiç susmuyor duyan herkes arıyor.
20 Nisan Cuma
Yine telefonlar susmuyor Yasemin Hanım arıyor nasıl olduğumu soruyor ben o arada canım Asena Hanım'ı izliyorum Enver Bey canlı yayına bağlanıyor benim hakkımda herşeyin iyi gittiğini bir sorun olmadığını söylüyor
22 Nisan Pazar
Bütün Ertaş ailesi bizde mutluluğuma mutluluk katıyorlar.
23 Nisan Pazartesi
Bugün çocuk bayramı yüreğimde bambaşka bir sevinç yaşıyorum anneliğin duygusallığıyla gelecekte benim çocukalrımın çocuk bayramını düşünüp duygulanıyorum. Rabbim benim çocuklarımın bayramını yaşamalarını nasip etsin. Yeğenlerim ve ablam akşam bana oturmaya geldiler sevincimizi birlikte paylaştık.
|
