|
Bölüm 2 - Tedavi Başlıyor...
 4 Nisan Çarşamba
Ablamdaydım çekilen görüntüleri Tv' de izleyecektik yine telefon çaldı Derya Hanım beni canlı yayına bağlayacağını söylüyordu yine tatlı heyecan başladı. Yumurtlama günümün beklendiğini hormonlarımın çok iyi olduğunu söylüyordu. Regl günüme daha 6 gün vardı. Asena Hanım'a ve doktorum Enver Bey'e teşekkür ettim. Allah'ım çok güzel bir duygu herkes yaşasın istiyordum. Bana bu şansı veren Asena Hanım'a ve doktorum Enver Bey'e çok çok teşekkür ederim Allah onlardan razı olsun.
6 Nisan Cuma
Dua ediyorum "Allah'ım utandırma, emeklerimi boşa çıkarma" sperm tahlili yapıldı duam kabul oldu hocam herşeyin iyi olduğunu söyledi. Bu arada üst kata Psikolog Yasemin Hanım'ın yanına çıktık. Çatı katında şirin bir oda kapısı açık oturduğu sandalyeye bu kadar yakışan çıtı pıtı, sarışın, sempatik, sıcak yüzlü bir Hanımdı. Yasemin Hanım'la tatlı bir sohbet ettik. Yasemin Hanım konuşması ile benim heyecanımı, gerginliğimi dindirdi. Hastaneden ayrılırken çok mutluydum, utanmasam haykıracaktım mutluyum diye. Kaç gündür uyuyamıyordum ilk defa bu gece uyudum kabus gördüm, uyandım ve paniğe kapıldım.
9 Nisan Pazartesi
Sevgili Hocam canlı yayın konuğu Asena Hanım hastamızın durumu nasıl ? diye soruyor Hocam herşeyin iyi gittigini , eşimin canlı sperminin olduğunu söylüyordu. Dikkatlice ağzından çıkan kelimeleri dinliyordum. Boşu boşuna kendimi hırpalamışım rüyamda ağlamam bu sevinci duymam demekmiş. Yine Yasemin Hanım'ı arayıp duygularımı anlatmak istiyorum. Arıyorum çok tatlı bir şekilde konuşuyor benimle aklımda sormam gereken birşey varsa Enver Bey'i aramamı her ne şekilde olursa olsun bana her zaman yardımcı olacağını söylüyor.
11 Nisan Çarşamba
3. kez hocamın karşısına çıkıyorum tedavim ve ilaç aşamaları başlamış bulunmakta. Hocam Cuma günü tekrar gelmemi ve kendisinin yurtdışında olacağını söylüyor diğer doktor Banu Hanım'ın bana bakacağını söylüyor.
 14 Nisan Cumartesi
Bu iki gün genç ve çok şeker doktor Banu Hanım benimle ilgileniyor. Kasıklarımın gerginleştiğini, yumurtalarımın olgunlaştığını kendimde hissedebiliyordum. Banu Hanım artık iğnemin olmadığını sadece ve sadece Cumartesi gecesi saat 11:00' de çatlama iğnemi vurdurmamı pazartesi sabah 8:30'da hastanede olmamı yumurtalarımı toplayacaklarını söylüyor sevgiyle evime dönüyorum.
15 Nisan Pazar
Bugün eşimle evdeyiz ama aklımız yarında. Ne olacak, ne yapacağız ? diyip gece yine uyumadan sabah ediyoruz.
16 Nisan Pazartesi
Sabah saat 8:30 Tüp Bebek Merkezinden içeri girerken kapıda Enver
Hoca ile karşılaşıp selamlaşıyoruz yurt dışından dönmüş eşimle oturup heyecanla beklemeye başlıyoruz ben gibi olan diğer hastalarda teker teker gelmeye başlıyorlar. Kenarda oturmuş çayını içen ,gazetesini okuyan pos bıyıklı sevimli yüzü olan bir Bey var rahmetli babamı andırıyor gelen hastalarla muhabbete dalıyorum. Bu arada bir ses: "Sakine Hanım yukarıya" diyor Allah'ım ne tatlı bir heyecan yüreğimde bir telaş ve sevinçle yukarıya çıkıyorum. Hemşire Hanım odada hazırlanmamı istiyor hazırlanıyorum koluma serum takıyor ve yatakta beklememi istiyor. Ben odada beklerken Sevgili Yasemin Hanım geliyor yatağımın ucuna yanıma oturuyor tatlı tatlı bana herşeyi anlatıyor anlatırken elimi tutuyor yaşı benden küçük olmasına rağmen o sıcacık yüreğini avucumda kalbimde hissediyorum duygulanıyorum hıçkıra hıçkıra ağlamam geliyor yüreğimdeki sessiz çığlığı ancak o anlayabiliyor. Oda bir anne bana şans diliyor yanımdan tatlı bir tebessümle ayrılıyor. Sonra sağıma ve soluma birer hasta daha geldi beni ameliyathaneye götürdüler dualarla gidiyorum ameliyathanede bütün ekip orada. İçerisi soğuk ama orada bulunanların yüzleri sıcaktı Enver Bey: "Hoşgeldin Sakine Hanım" diyor bir de ne göreyim aşağıda gördüğüm o pos bıyıklı adam yanıbaşımda. Demekki anestezi uzmanıymış oradan çıkıp tekrar odamıza gidiyoruz bize neler yapmamız gerektiğini anlatıyorlar ilaçlarımz yazılıyor giyinip evlerimize doğru yola çıkıyoruz. Kafamda birsürü soru işaretleriyle geldim eve. Acaba döllenme olup embriyo oluşacak mıydı başaracak mıydık.
|
